header verhalen

 


 

Overzicht verhalen

01- De grafvondst van mijn stamvader Kan Keng Tiong en het fenomeen van Mandarijnen in Nederlands Indië

02- Het massagraf

03- Djakarta, Jalan Teuku Umar 15, het laatste huis van H.H. Kan

04- Het nummer op de gele Universitas Indonesia jacket

05- Het Amateur Orkest van Djakarta

06- Algemeen Vernietigings Corps

07- De Chinese Heren van de Thee

08- De voorouderaltaren van de Kan-Han-Tan clan

09- De Doodskist van overgrootmoeder Thung Leng Nio als voorbeeld van een Traditionele Chinese Kist

10- Tan Goan Piauw en Thung Leng Nio

11- Villa Meiling, te Bandoeng, een historisch gebouw voor Nederlands Indië

12a- Tan Tjoen Lee en Han Tek Nio
12b- Tan Tjoen Lee
12c- Han Tek Nio

13- Kan Keng Tjong overzicht

14- Desiree Tan (Hoei Nio)

15- Bommeltje

16- H.L.L.Kan en de Opium- en Zoutregie in Nederlands Indië

17- Muziek in mijn familie

18- Gedong Dalam - een Paladio Villa in Nederlands Indië

19- De Dood van Ferry Tan en de mislukte doofpotaffaire van s.s. Insulinde

20- De verdwenen Compagnie Seepers van de Stadswacht van Batavia

21- Han Oen Lee en Kan Oe Nio

22- Ganti Nama, de verplichte naamsverandering van Chinese Indonesiers en andere racistische regels in Indonesie

 

 

 
 
 
 

5 Het Amateur Orkest van Djakarta

 

Inleiding

De keuze van dit onderwerp kwam omdat dit verhaal zo mooi illustreerde hoe snel een triomf kan omslaan in een nachtmerrie door een coup.

Het Amateur Orkest van Djakarta


amateurorkest Djakarta

-click on photo to enlarge,opens in a new page-

Op 15 oktober 1964 speelde het Amateur Orkest van Djakarta in het hoofdstadion van het sportcomplex van Djakarta. Hierin speelden mijn vader en ik mee op cello. We zitten tweede rij in het midden:

    Sy en vader


Dit orkest bestond ca. 15 jaar en was in die jaren gegroeid van een klein kamerorkestje tot een volwaardig symfonieorkest.

In de beginjaren oefende dit orkest in de voorgalerij van ons huis aan Djalan Teuku Umar 13. De grootste toename was in de laatste 5 jaren mede door financiële hulp van BAPERKI (Badan Permusjawaratan Kewarganegaraan Indonesia) een massa organisatie die tot doel had het integreren van personen uit verschillende groeperingen in de Indonesische samenleving met de Indonesische nationaliteit. Hoewel het oorspronkelijk niet gefocust was op Chinese groeperingen bleek de meerderheid toch uit ‘peranakan’ groeperingen te bestaan zoals PERWITT (Persatuan Warga Indonesia Turunan Tionghoa), PERWANIT (Persatuan Warga Indonesia Tionghoa) en PERTIP (Perserikatan Tionghoa Peranakan) . Ook was de opzet niet uitgesproken politiek rechts of links. Later probeerde echter de ambassade van de Volksrepubliek China er een steeds grotere vinger in de pap te krijgen. Zo werden de orkestleden geregeld uitgenodigd voor activiteiten op de ambassade.

Op 15 oktober 1964 was het orkest zo groot geworden dat het niet langer paste in de “Gedung Kesenian” (ook vroeger bekend als Schouwburg Weltevreden) van de stad Djakarta en daarom werd er uitgeweken naar het hoofdstadion van het sportcomplex dat de naam had gekregen: “Gelora Bung Karno Stadion Senajan”.

Op de foto staan vooraan van links naar rechts:
Een violist, Lie Eng Liong (Adidharma), Irawati Soediarso een pianiste, en Oey Tjong Lee (Rudy Laban) een pianist. Met dank aan Irmajanti Muliadi een nicht van Lie Eng Liong voor de correcte namen.  Irawati Soediarso speelde samen met  Oey Tjong Lee (Rudi Laban) het concert voor 2 piano’s van W.A. Mozart. De dirigent was in dit geval Lie Eng Liong (Adidharma). Bij het viool concert van Max Bruch speelde Lie Eng Liong viool en was Oey Tjiong Lee de dirigent.
Het merendeel van de orkestleden waren Chinese Indonesiërs. Het koor bestond uitsluitend uit Chinezen en er zongen zelfs leden van de Baperki Universiteit (Universitas Res Publica) en de Chinese Ambassade mee. Het concert was zo’n succes dat het zelfs op de nationale tv kwam, met als resultaat dat de orkestleden op straat werden herkend en geprezen.

Een jaar later had inmiddels de communistische coup van 30 september 1965 plaats gevonden en was Baperki verboden, de Universiteit in brand gestoken, en de leden van Baperki gevangen gezet zonder enig vorm van proces; alles onder de beschuldiging van meehelpen met de communistische coup. Deze beschuldiging of zelfs maar enige relatie tussen Baperki en de communistische partij is echter nooit bewezen.

Ook van de orkestleden waren sommige opgepakt en gevangen gezet. De anderen waren naar China gevlucht of probeerde zoals mijn familie naar Nederland te komen. Daarbij hadden diegene die naar China gevlucht waren dubbel pech immers ze belandden daar midden in de culturele revolutie. Een voorbeeld was dr. Sie Boen Liep een internist en violist. Hij was de grote organisator van het Amateur Orkest die van het begin erbij was geweest. Het laatste wat we van hem hebben gehoord was dat hij niet meer viool mocht spelen en dat zijn viool kapot geslagen was.

 

Nawoord

 

Lie Eng Liong bleek niet alleen door zijn familie naam Lie, maar ook volgens  ons stamboom onderzoek nog een ver familie lid te zijn via mijn grootmoeder aan vaderskant Lie Tien Nio.
“Irmajanti Muliadi: Lie Eng Liong, Adidharma, is my father's cousin; son of Lie Soen Liang. He's over 80 now, but still teaches violin.October 16, 2012 at 11:51pm
Toentertijd hebben mijn vader en ik daar geen aandacht aan besteed.
Lie Eng Liong 2012 toegestuurd door  Irmajanti Muliadi genomen op de bruiloft van zijn kleindochter.

amateur orkest

In ons archief vond ik nog een foto van de beginperiode van het Amateur Orkest omstreeks 1953. Het aantal orkestleden was nog dusdanig klein dat de repetities in de voorgalerij van het hoofdgebouw van het huis van mijn oma Tan Tjoen Lee aan de Djalan Teuku Umar no 13 konden worden gehouden.
Op de eerste rij zit in het midden de dirigent Tordasi, naast hem aan de linkerkant is dr. Sie Boen Liep de organisator van het begin. Uiterst links mijn vader Louis Kan.
Een leuke anekdote uit die tijd:
De dirigent stond zoals ze nu zitten dus uitkijkend op de voortuin. Nu had mijn oudste broer de gewoonte om op het grasveld in de voortuin op de maat te dansen en ook de maat te dirigeren. De dirigent werd door dit zodanig afgeleid dat hij van slag raakte. Mijn broer moest ogenblikkelijk stoppen.
Een speciale uitvoering van het DAO in het kader van de 15e verjaardag van het “Tjandra Naja” weeshuis het vroegere “Sin Ming Hui op 31 januari 1962.



 
lijst met muzikanten in het amateur orkest Djakarta
 
toegangskaart concert amateur orkest Djakarta
 
programmaboekje amateur orkest Djakarta
 
tekst in programma boekje

Inleiding en historie in het programmaboekje:
Hierin wordt vermeld dat de stichter dr. Sie Boen Liep is.
Dirigenten: A. Grosz, Konomenko, H. Tordasi, Lim Kek Tjiang en nu Lie Eng Liong.
Het orkest is begonnen met ca. 25 spelers en in 1962 had het 54 spelers met verschillende achtergronden van studenten, handelaren en artsen..

 

Toegangskaart voor familie van de spelers voor het boven beschreven concert in het hoofd stadion in 1964.

 
tegangskaartje amateurconcert Djakarta
 

Dit artikel is eerder in verkorte versie gepubliceerd als Foto met Verhaal no.2 op www.CIHC.nl

 

 

-terug naar begin-